DNS (domain name system)

domain name system (DNS) เป็นวิธีการที่ domain name ของอินเตอร์เน็ตในการกำหนดและแปลเป็นตำแหน่งของ Internet Protocol ซึ่ง domain name มีความหมายและจำได้ง่ายสำหรับ internet address เนื่องจากการดูแลรายการส่วนกลางของ domain name หรือ IP address ที่ต่างกันจะมีผลในทางปฏิบัติ รายการของ domain name และ IP address ที่กระจายผ่านอินเตอร์เน็ตตามโครงสร้าง ในบางครั้ง DNS server มีความอ่อนไหวกับภูมิประเทศในการเข้าถึงเพื่อจับคู่ domain name กับ คำขออินเตอร์เน็ต หรือส่งผ่านไปยังเครื่องแม่ข่ายในอินเตอร์เน็ต

firewall

firewall เป็นกลุ่มของโปรแกรมที่สัมพันธ์กันซึ่งติดตั้งที่ gateway server ของเครือข่ายเพื่อป้องกันทรัพยากรของเครือข่ายส่วนตัว จากผู้ใช้ภายนอกเครือข่าย (คำนี้นัยยะของนโยบายความปลอดภัยที่ใช้ในโปรแกรม) ผู้ประกอบการที่ใช้ Intranet ซึ่งยินยอมให้พนักงานไปยังอินเตอร์เน็ตสามารถติดตั้ง firewall เพื่อป้องกันบุคคลภายนอกในการเข้าถึงทรัพยากร และข้อมูลของเครือข่ายภายใน และควบคุมแหล่งทรัพยากรภายนอกสำหรับผู้ใช้ภายใน

โดยพื้นฐานแล้ว firewall ทำงานใกล้ชิดกับโปรแกรม router เพื่อกรองแพ็คเกต ในเครือข่ายทั้งหมดเพื่อส่งต่อไปยังปลายทาง firewall สามารถรองรับหรือทำงานกับ proxy server

วิธีการคัดเลือกมีหลายวิธีใน firewall โดยมีวิธีพื้นฐานแบบหนึ่งคือคัดเลือกคำสั่งเพื่อทำให้มั่นใจว่ามาจาก domain name หรือ IP address ที่ยอมรับ สำหรับผู้ใช้ที่เคลื่อนที่ firewall ยินยอมให้เข้าถึงทางไกลมายังเครือข่ายส่วนตัวโดยให้ใช้การ logon เข้าสู่ระบบ

มีผลิตภัณฑ์ด้าน firewall จำนวนมาก มีส่วนประกอบรวมถึงการ logon การรายงาน สัญญาณเตือนอัตโนมัติ เมื่อมีการล่วงล้ำ และการควบคุมแบบ GUI

IPv6 (Internet Protocol version 6)

IPv6 (Internet Protocol version 6) เป็นเวอร์ชันล่าสุดของ Internet Protocol และได้รวมผลิตภัณฑ์ที่สนับสนุน IP มาเป็นส่วนหนึ่งด้วย รวมถึงระบบปฏิบัติการหลัก IPv6 ได้รับการเรียกว่า "IPng" (IP Next Generation) โดยปกติ IPv6 เป็นกลุ่มของข้อกำหนดจาก Internet Engineering Task Force (IETF) โดย IPv6 ได้รับการออกแบบให้ปฏิรูปกลุ่มของการปรับปรุง IP เวอร์ชัน 4 โดย host ของเครือข่ายและ node แบบ intermediate ซึ่ง IPv4 หรือ IPv6 สามารถดูแลแพ็คเกตของ IP เวอร์ชันอื่น ผู้ใช้และผู้ให้บริการสามารถปรับรุ่นเป็น IPv6 โดยอิสระ

การปรับปรุงที่ชัดเจนของ IPv6 คือความยาวของ IP address เปลี่ยนจาก 32 เป็น 128 การขยายดังกล่าวเพื่อรองรับการขยายของอินเตอร์เน็ต และเพื่อหลีกเลี่ยงการขาดแคลนของตำแหน่งเครือข่าย

IP v6 ได้กำหนดกฎในการระบุตำแหน่งเป็น 3 ประเภทคือ unicast (host เดี่ยวไปยัง host เดี่ยวอื่น ๆ) anycast (host เดี่ยวไปยัง host หลายตัวที่ใกล้ที่สุด) multicast (host เดี่ยวไปยัง host หลายตัว) ส่วนเพิ่มที่พิเศษของ IPv6 คือ

- ตัวเลือกในการระบุส่วนขยายของส่วนหัว ได้รับการตรวจสอบเฉพาะจุดหมาย ดังนั้นความเร็วของระบบเครือข่ายสูงขึ้น
- ตำแหน่ง anycast ทำให้มีความเป็นไปได้ของการส่งข้อความไปยังหลาย ๆ gateway ที่ใกล้ที่สุดด้วยแนวคิดว่าให้บุคคลใด ๆ บริหารการส่งแพ็คเกตไปยังบุคคลอื่น anycast สามารถใช้ในการปรับปรุงตาราง routing ตลอดเส้นทาง
- แพ็คเกตได้รับการระบุให้มีการไหลชนิดพิเศษได้ ทำให้แพ็คเกตที่เป็นส่วนของมัลติมีเดียที่ต้องการ นำเสนอแบบ real time สามารถมีคุณภาพการให้บริการที่สูง
- ส่วนหัวของ IPv6 รวมถึงส่วนขยายยินยอมให้แพ็คเกตระบุกลไกแหล่งต้นทาง สำหรับการรวมข้อมูล และรักษาความลับ

POP (point-of-presence)

point-of-presence เป็นจุดการเข้าถึงอินเตอร์เน็ต pop จำเป็นต้องมี Internet Protocol (IP) address ที่ไม่ซ้ำ ผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ต (ISP) หรือ PSP จะมีจุด POP บนอินเตอร์เน็ตและบางครั้งมากกว่า 1 จุด จำนวนของ POP ที่ ISP หรือ OSP มีในบางครั้งใช้วัดขนาดหรืออัตราการเติบโต POP อาจจะเป็นพื้นที่ ซึ่งเช่ามาจาก ผู้ให้บริการเครือข่ายโทรคมนาคม เพื่อให้ ISP เชื่อมต่อ POP ต้องมีอุปกรณ์ ได้แก่ router, digital/analog call aggregator, เครื่องแม่ข่าย และ frequently frame relay หรือ ATM switches

TCP (Transmission Control Protocol)

TCP (Transmission Control Protocol) ใช้ Internet Protocol (IP) เพื่อส่งข้อมูลในรูปแบบของข่าวสาร ระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์ในอินเตอร์เน็ต โดย IP ดูแลการควบคุมการส่งข้อมูลที่แท้จริง TCP ดูแลการรักษาเส้นทางของหน่วยข้อมูลแต่ละชุด (เรียกว่า แพ็คเกต - Packets) ซึ่งข้อความจะถูกแบ่งออก เพื่อการใช้ประสิทธิภาพของเส้นทางบนอินเตอร์เน็ต เช่น เมื่อมีการส่งไฟล์ HTML ออกจาก web server ไปที่จุดหมายปลายทาง โปรแกรมเลเยอร์ของ TCP จะแบ่งไฟล์นั้นเป็นหนึ่งชุดหรือมากกว่า หมายเลขของชุดข้อมูลแล้วส่งต่อข้อมูลแต่ละชุดไปที่โปรแกรมเลเยอร์ของ IP ถึงแม้ว่าแต่ละชุดข้อมูลมีปลายทางที่ IP address เดียว แต่ชุดข้อมูลอาจจะเลือกเส้นทางที่ต่างกันบนเครือข่าย เพื่อไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ปลายทาง TCP จะประกอบชุดข้อมูลแต่ละชุดให้ครบแล้วจึงประกอบข้อมูลเป็นไฟล์เดียว

TCP เป็น protocol ที่รู้จักในลักษณะ connection-oriented protocol หมายถึง การติดต่อจะถูกสร้างขึ้น และรักษาการแลกเปลี่ยน เช่น การส่งข้อความระหว่างโปรแกรมประยุกต์ของแต่ละด้าน TCP รับผิดชอบสำหรับในการจัดแบ่งข้อความเป็นชุดข้อมูล และประกอบชุดข้อมูลให้เป็นข้อความเหมือนเดิม เมื่อไปถึงปลายทาง DOS แบบจำลอง OSI (Open Systems Interconnection Communication model) TCP อยู่ในเลเยอร์ที่ 4 คือ เลเยอร์การส่ง (Transport Layer)

HTTP (Hypertext Transfer Protocol)

Hypertext Transfer Protocol (HTTP) เป็นกลุ่มของกฎสำหรับการแลกเปลี่ยนไฟล์ (เช่น ข้อความ ภาพ เสียง ภาพเคลื่อนไหว และไฟล์มัลติมีเดียต่าง ๆ) บน World Wide Web ที่สัมผัสกับชุดโปรโตคอลแบบ TCP/IP (ซึ่งทำหน้าที่แลกเปลี่ยนสารสนเทศบนอินเตอร์เน็ต) โดย HTTP เป็นโปรโตคอลแบบประยุกต์ แนวคิดสำคัญของ HTTP คือไฟล์ต่าง ๆ สามารถเก็บการอ้างอิงไฟล์อื่น เพื่อเรียกหรือดึงไฟล์ที่ต้องการ ใน Web server ที่มีไฟล์ HTML และไฟล์อื่นที่เรียกว่า HTTP daemon ซึ่งเป็นโปรแกรมได้รับการออกแบบให้คอยรับและรักษาการขอ HTTP เมื่อการขอของ HTTP นั้นมาถึง ใน web browser ของเครื่องคอมพิวเตอร์ผู้ใช้จะเป็น HTTP client เพื่อส่งการขอไปยังเครื่องแม่ข่ายเมื่อมีการเรียกไฟล์จาก browser ของผู้ใช้ โดยเปิดไฟล์ของเว็บ (ด้วยการพิมพ์ชื่อ URL) หรือคลิกที่ Hypertext link จากนั้น browser จะสร้างการขอ HTTP และไปยัง IP address ที่ชี้โดย URL เมื่อ HTTP daemon ในเครื่องแม่ข่ายปลายทางได้รับการขอ และประมวลผลเรียบร้อย จะส่งไฟล์ที่ขอกลับมา

HTTP เวอร์ชันล่าสุด คือ HTTP 1.1

สารสนเทศเพิ่มเติม

TechMetrix Research : Intranet Architectures and Performances Report.
World Wide Web Consortium : details of the basic 1.0 HTTP rules.